Çanakkale Destanı| Oratoryo

2009-03-12 22:08:00
<!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:"Comic Sans MS"; panose-1:3 15 7 2 3 3 2 2 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:script; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} p.MsoTitle, li.MsoTitle, div.MsoTitle {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-link:"Konu Başlığı Char"; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; text-align:center; mso-pagination:widow-orphan; font-size:14.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; font-weight:bold; mso-bidi-font-weight:normal;} p.MsoSubtitle, li.MsoSubtitle, div.MsoSubtitle {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-link:"Alt Konu Başlığı Char"; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; font-family:"Comic Sans MS"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; font-weight:bold; mso-bidi-font-weight:normal;} span.KonuBalChar {mso-style-name:"Konu Başlığı Char"; mso-style-unhide:no; mso-style-locked:yes; mso-style-link:"Konu Başlığı"; mso-ansi-font-size:14.0pt; font-weight:bold; mso-bidi-font-weight:normal;} span.AltKonuBalChar {mso-style-name:"Alt Konu Başlığı Char"; mso-style-unhide:no; mso-style-locked:yes; mso-style-link:"Alt Konu Başlığı"; mso-ansi-font-size:11.0pt; font-family:"Comic Sans MS"; mso-ascii-font-family:"Comic Sans MS"; mso-hansi-font-family:"Comic Sans MS"; font-weight:bold; mso-bidi-font-weight:normal;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->

 

ÇANAKKALE DESTANI

 

 

Çanakkale içinde aynalı çarşı

Ana ben gidiyoooom düşmana karşı

Oooof gençliğim eyvah.....

 

Çanakkale içinde vurdular beni

Ölmeden mezara koydular beni

Oooof gençliğim eyvah.....

 

 

1.ses:

        Çanakkale,

           Asırlara uzanır yolculuğun.

          Gecenin karanlığında suları yaran sal,

          İçinde kırk yiğidi Süleyman Paşa’nın...

          Ve Sarı Saltuk,Evronos Bey,Gazi Fazıl.

          İşte senin gerçek tarihin böyle başlar.

 

KORO:

        Giriş kapısı Anadolu’mun,

           Geçiş kapısı Avrupa’nın.

          Sensin tapusu yurdumun.

          İlk defa seninle tanıdı Türk’ü,

          Son defa sende öğrendi,

          Seni ve beni unutamaz Avrupa.

 

2.ses:

       Mavi denizlerinde hür martıların

          Oynaşırdı uzun asılarda.

          Huzur içinde yatardı denizine karşı

          Bolayır’da Süleyman Paşa.

          Uzak iklimlerden gelen gemileri,

          Selamlardı,gemiler Bolayır’ı.

 

3.ses:

         Ezine’de Ahi Yunus,

 

4.ses:

          Kaşıkcı Baba Kilitbahir ‘de,

 

KORO:

       Gelibolu’yu bekleyen gönül erleridir.

 

 

 

 

 

5.ses:

         Huzur , sükunet ister gönül erleri.

         Yatışları denize karşı,

         Gözlemek içindir gemileri.

 

KORO:

       Ey güzel toprak,bedenimsin,tenimsin.

          Seninle kucaklaşan erlerinle:

          BENİMSİN,BENİMSİN,BENİMSİN....

 

6.ses:

       Giriş kapısı sensin Marmara’nın

         Sen Anadolu’sun,Rumeli’sin.

         Sana evlat bağışlayan her ilisin.

         Kastamonu,Van,Kırklareli’sin...

         Kısacası sen : Türkeli’sin

 

KORO:

        Bu vatan toprağın kara bağrında

           Sıradağlar gibi yatanlarındır.

           Bir tarih boyunca onun uğrunda,

           Kendini tarihe verenlerindir.

 

7.ses:

         Yıl 1914............

         Kaynamada bütün Avrupa.

         Barut kokusu gelmede dört yandan

         Yeryüzü kaynamada;

 

KORO:

           ATEŞ,ÖLÜM,KAN..........

          

8.ses:

       Ülkeler sıkarken birbirine yumruğunu

          İnsanlık adına insanoğlu,

          Veriyor belki son soluğunu...

          Savaş çığlıkları yükseliyor gökyüzüne.

          Analar ,bacılar,dedeler,kan ağlamakta beride.

 

9.ses:

       Hamılton karar vermiş:Şu boğazların

          Sahibi olacakmış,bugün değilse yarın...

 

 

10.ses:

         Geçip Çanakkale’den hesapları

            İstanbul’u almak ister İngiliz cenapları...

            Sonra:Hasta Adam’ın

            Mirasını, bölüşmekmiş hülyaları...

 

11.ses:

         Boşalmış beş kıtanın bütün denizleri.

            Çanakkale olmuş sanki geçit yeri...

            Karadağlı’sı,Fransız’ı,İngiliz’i...

           Kendi geldiği yetmiyormuş gibi

           Yanında bir de Hintli’si,Zelendalı’sı....

 

12.ses:

           Fakat bu hesapta aldanmada hesapsızlar.

           Her hasta mutlaka ölmez.

          Türk’ü öldü sanmada soysuzlar.

          Daha dün Türk’tü efendisi

          Ne çabuk unutmada insan hafızası.

 

KORO:

        Asırlarca söylenirken,

           Dillerde bizim şarkımız.

           Medeniyet bizimle doğdu.

           Hakk’a merdiven oldu ırkımız.

           Son rütbemizdi şahadet

           Ölümden yoktur korkumuz

           Birlik olur ölümüz,dirimiz

           Çelikten bir orduya

           Bedeldir ırkımız...

 

13.ses:

         Ben ezelden beri hür yaşadım,hür yaşarım .

             Hangi çılgın bana zincir vuracakmış ?Şaşarım.

            Kükremiş sel gibiyim ,bendimi çiğner aşarım.

            Yırtarım dağları enginlere sığmam ,taşarım.

 

14.ses:

         Her bucaktan mantar gibi

             Bitiyor çelik ordular.

             Denizden gökten topa tutuyordular

             Koç yiğitler,aç toprakları

             Durmadan doyuruyordular.

 

 

KORO:

        Yurda olurken göğsümüz siper,

            Sırtlan gibi bağırıyor gemiler.

           Sanki boşaltmada içindeki ateşi,

           Bunlar mı Avrupalı,bunlar mı medeni?

 

15.ses:

         Düşman sevinçle karaya tırmanıyor

             Şimdilik sessiz siperlere

             Yürürken sevinçle, azametle,

             Sahipsiz köy buldum sanıyor.

 

16.ses:

         Ve birden saldırıyor , o aslan Mehmetcik...

             Fırtına yaratırken havada mermiler,

             Ok gibi fırlamada siperden her nefer.

             Bir adım gerilemiyor yerinden

             Kahraman Türk askeri.

 

KORO:

           Adım atamaz siperden öteye düşman

           Ölmeden en son kahraman.

 

17.ses:

            Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar

            Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

           Ulusun,korkma.Nasıl böyle bir imanı boğar

           Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar.

 

18.ses:

        Birbirine karıştı varlıkla yokluk.

           Çelik zırhlılarla iman dolu göğüsler.

          Ölen ölür, kalanınsa, kanı göğsünü süsler.

          Bire beş, beşe on gelmede düşman.

          Ortada zaferden eser yok, geride kalan mı?

 

KORO:

        ÖLÜM!ÖLÜM!ÖLÜM!...Ölüler....Ve bir de kan

 

KORO:

        Bayrakları bayrak yapan üstünde ki kandır.

           Toprak eğer uğruna ölen varsa vatandır.

 

 

 

19.ses:

         Yaralı bir asker gibi saldırıyor Mehmetcik

             Bakmıyor düşmanın sayısına...

 

KORO:

           O’nu siperden sipere uçuran iman var.

 

20.ses:

        Hamilton haykırıyor:

          Ölün,dönmeyin geri

          “Yetişin bittik!”diye yalvarıyor telsizler.

           Tükenenin yerine yenisi yükleniyor

           Her yüklenişte düşman yeniden ümitleniyor.

 

 

 

 

 

 

 

21.ses:

         Mehmetcik ise azaldıkça yeniden bileniyor   

            Topları susturuyor”Allah Allah” narası.

            Kandan başı dönüyor çarpışanların.

            Durmazsa bu akın,duracak hayat yarın.

 

KORO:

          Toz yerine uçuyor kollar,başlar , bacaklar.

          Son ümitle son defa saldırıyor Anzaklar...

          Uğrattık anzakları süngümüzle bozguna.

          İlk günüde mıhlandı düşman Arıburnu’na

 

22.ses:

        Arkadaş, yurduma alçakları uğratma sakın.

            Siper et gövdeni dursun bu hayasızca akın

           

163
0
0
Yorum Yaz