Yazılan mı Önemliydi Çizilen mi Sevdalara?
Oysa, Ben Ne Yazdım Ne Çizdim sevdamı...
İçimde Büyüttüğüm Ufaklıktın Sen...
Ben Ne kadar Büyüttüysem Seni; o kadar Ufaltmışsın Kendini...
Sen Giderken "Gitme Kal Yanımda Sana ihtiyacım Var!"
Diyemedim ki...Diyemezdim de..



Çünkü Sen Kararlıydın Gitmeye...Ki, Kalma Meraklısı da hiç mi hiç Olmamışsın...
Ben Ne Savaşlar Vermiştim Yüreğimde...
Ne Volkanlar Patlatmıştım "Hep sen ol" diye...
Sensiz Olmak Benim sonum Olurdu Biliyordum...
Bildiklerimin de Başıma Gelmesinden Öyle Çok Korkuyordum ki...
Korkularıma Rağmen Savaşlarımı hiç ertelemedim...
Ertelenmiş bir sevda bana göre değildi...
Ya Sen?
Savaştın mı Benim gibi?
Korktun mu Kaybetmekten Deli Sevdalanı?
Kaç Kere Yemin ettin Bozacağını;dayanamayacağını Bile Bile?

......




O kadar Gözyaşı döktüm ki Ardından...
Hiç Utanmadım Ve Hiç silmedim Gözyaşlarımı...
Çünkü Görünen Sadece Gözümdeki Yaştı...
Kalbimdeki Acıları, bitmişliği Göremezdin...
Bu Yüzden Ağladım Karşında... İşte Bu Yüzden Ağlamaktan;
Göz Yaşlarımdan Asla ve Asla Utanmadım...


Ben Sevdamdan da Utanmadım... Seni Sevmekten de...
Pişman Değilim, Bir Kere Dünyaya Gelsem Bin Kere de Olsa Seni Severim!
Umudumu yitirdiğimde Utandım Ben Yar!
Çünkü, Umutlarımda Binlerce Güzellik Var...





Şimdi Bana Kalan Ardından;
Bomboş Bir Hayat... ve Bir O kadar da Dolu Kalbimin Yamaları...
Bir Avuç Göz Yaşı Ve Bir dünya Kadar Sevdan...
Gittin İşte...
Bitti... Bu sefer Dönüşü Yok...
Kalbim Alıştı Belki de Bu sefer ama Telafisi Yok...
Olmayacak da...
"Unut" Deme, Sakın...
Unutmak İçin Sevmedim ki seni...
Kolay mı ki Unutmak o kadar Savaşın O kadar Acının O kadar Sevdanın Ardından Seni?
Hadi Sen Unut Beni Sevgili...
Ben Es geçtim Unutulması Gereken Her şeye...

Düşler ve Gerçekler Artık Yer Değiştitriyor

Düşler ve Gerçekler

sevgim kalbime sığmıyor
bedenim ruhuma,
üzgünüm artık dar geliyor
düşüncelerim daha bir büyüdü
boyları uzadı...
beynimin duvarlarına çarpıyor

karanlıkta kalan düşler
gece vakit kırılıyor, ufalanıyor
kırık düşlerimin yolu
bir türlü sana varmıyor, ulaşmıyor
artık yüreğimin ayaklarına batıyor
ve acıtıyor...

herşeye daha az dokunuyorum artık
daha az hissediyorum
daha az gülüyorum
seni daha az düşünüyorum bu aralar...

bekleyişlerin sadece beklemek olduğunu,
gelmeyişlerinin daha gerçek olduğunu
artık daha iyi biliyorum

rüyalarımda bile gözlerinle bana bakmıyor,
uzanmıyor ellerin...
rüyamda, yüzündeki çizgilere
dokundum mu hiç hatırlamıyorum
yakın mı ? uzak mı?
artık farkedemiyorum

seviyor muydun...?
sevmiyor muydun?
"hala seviyorum " derken bir zamanlar
zaman mı aldı götürdü?
önce seni, sonra bana olan sevgini
düşler ve gerçekler artık yer değiştiriyor

Vildan UYAR

Gitme Kal Bu Şehirde

Güz yaprakları düştü , gazeller oldu
Bulut indi yeryüzüne , sevdalı oldu

Bir avuntu biraz keder .. böyle bize neler oldu ?
Bu ayrılık .. bir de hasret çekilmez oldu




Ay karanlık .. hep karanlık .. yüzün bize döner oldu
Bir ihtimal daha vardı .. felaket oldu




Gitme ! Kal Bu Şehirde ..

Mor

MorBenliğim'e...

...
Kimi kırmızı dedi,
Kimi mavi.
Mor, yeryüzü gibi,
Bir yerde gök mavisi,
Diğer yerde kırmızı dibi.
Kimi kırmızı dedi,
Kimi mavi.
Mor, mahşer gibi,
Bir yerde cennet mavisi,
Diğer yerde kırmızı cehennemi.

Mor gibi yedi katı kırmızı,
Mor gibi yedi katı mavi olmalı.
Yürekler akkor gibi,
Hayaller gökyüzü gibi,
Her birinden yedişer kat olmalı.

Kimi kırmızı dedi,
Kimi mavi.
Mor, hayat gibi,
Bir yerde barış mavisi,
Diğer yerde kırmızı savaş âlemi.

Kimi kırmızı dedi,
Kimi mavi...
...